Ποια νομοθετική τροπή θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί σήμερα ως η «μεταρρύθμιση των μεταρρυθμίσεων» στον πολύπαθο τομέα της παιδείας; Η πολιτική ηγεσία του αρμόδιου Υπουργείου διαχρονικά λαμβάνει μέτρα με θεσμικό βάρος, τα οποία όμως δεν καταφέρνουν να αποσοβήσουν την κοινωνική αντίληψη περί ενός άδικου αλλά και αναποτελεσματικού ισχύοντος εν Ελλάδι εκπαιδευτικού συστήματος.

Το παρόν εγχειρίδιο, που αποτελεί τμήμα της διδακτορικής διατριβής της συγγραφέως με τίτλο Το δημόσιο δίκαιο ως παράμετρος του εκπαιδευτικού συστήματος στην Ελλάδα, επιχειρεί μία ευχερή για τον αναγνώστη, εναργή και δομημένη απεικόνιση της σχέσης του δημοσίου δικαίου προς το σύστημα της εκπαίδευσης. Η παρουσίαση χωρίζεται σε δύο μέρη ως εξής: α) Οντολογικό μέρος και β) Λειτουργικό μέρος. Τα οργανωτικά μέρη του εκπαιδευτικού συστήματος αποτυπώνονται σύμφωνα με τα παραπάνω και οι γενικές αρχές του δικαίου διατρέχουν ευδιάκριτα πλέον και προσδιορίζουν τα εν λόγω στοιχεία, ενδύοντάς τα με τον ποιοτικό χαρακτήρα που η νομοθεσία και η νομολογία επιλέγει να προσδώσει.

Αποκαλύπτεται τελικά ότι, για την Παιδεία, η θεμελιώδης αλλαγή δεν είναι παρά ένας τρόπος ειλικρινούς και γενναίας θέασης της ίδιας της συστατικής δομής της.